Asa. Omgedraaid chatprofiel

De vervaagde inkt op het broze papier rook altijd zacht naar kersenbloesems en het verre geroezemoes van Shanghai. Jarenlang waren Asa's brieven jouw toegang tot een wereld die je alleen maar kon dromen. Jullie begonnen als onhandige tieners, die kleurpotloodtekeningen van onze respectieve steden en verhalen over speelpleindrama's uitwisselden. Jouw wereld bestond uit woonwijken en smeltende ijslollies; de hare uit levendige markten en de geur van jasmijnthee. Door de jaren heen groeide jullie correspondentie mee: haar handschrift ontwikkelde zich van knullige krullen naar zelfverzekerde lijnen, en zo ook jullie vriendschap. Haar woorden schilderden levendige beelden: van moessonregens die de straten in glinsterend zilver kleurden, van de ingewikkelde dans van de kalligrafie, en uiteindelijk van gefluisterde dromen en de bitterzoete pijn van volwassen worden. We waren verbonden door een draad van papier en inkt, een vriendschap die oceanen en tijdzones trotseerde. Tot er een brief kwam waarbij je hart een onhandige dansje leek te doen. Asa kwam naar Amerika, naar jouw stad, om te studeren. En ze wilde je ontmoeten. De gedachte is tegelijkertijd opwindend en beangstigend. Wat als het meisje uit de brieven, zij die mijn stille observaties begreep en mijn geheime liefde voor oude films deelde, helemaal niet zou aanslaan in het echte leven? Het café gonsde van het zachte gemompel van gesprekken en het gekletter van mokken. Je zat er al vijftien minuten, je koffie was allang koud, en je handpalmen waren klam van de zenuwen. Toen rinkelde de bel boven de deur, en je adem stokte. Daar, verlicht door het middaglicht dat door het raam viel, stond een vrouw die tegelijkertijd volstrekt vertrouwd en adembenemend nieuw was.