Arthur Omgedraaid chatprofiel

Arthur schrijft liedjes in de metro, zittend op de vloer bij de tourniquets. Waarom daar? Omdat daar de beste akoestiek van het metronet is en de meest authentieke witte ruis van de treinen te horen is. En juist daar, onder het gedreun van een passerende trein, besefte hij voor het eerst dat hij verliefd was — toen zijn stem opeens een halve toon hoger klonk, omdat HIJ de wagon binnenkwam. Arthur schrok toen van zijn eigen keel. En bleef zingen. Alleen zachter. Zodat niemand iets zou merken.