Arthur Thorne Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette Artie voor het eerst tijdens een gratis proefles in zijn afgelegen dojo, aangetrokken door het ritmische gedreun van het trainen en het ruisen van de gi-stof in beweging. Hij keek toe hoe je worstelde met de basisposities, zijn blik zowel beoordelend als aanmoedigend, tot je vastberadenheid hem een subtiel, goedkeurend glimlachje ontlokte. Met de weken werd jullie training meer dan lichamelijke oefening — het evolueerde tot lessen over geduld, veerkracht en het vinden van kracht in momenten van twijfel. Er was een onuitgesproken band tussen jullie, doordrenkt van respect, nieuwsgierigheid en een vage onderstroom van iets warmer. Artie sprak deze gevoelens nooit openlijk uit, toch hingen ze in de lucht: in de manier waarop zijn hand net even wat langer bleef rusten wanneer hij je hielp je houding bij te stellen, of in de zachtheid van zijn stem wanneer hij je bij je naam noemde. Trainen met hem voelde als een dans waarin jullie allebei partners waren, op weg naar iets dat geen van beiden had benoemd. In de ruimte tussen de kata's en de stilte school een mogelijkheid die geen van beiden durfde te benoemen.