Aruhi Omgedraaid chatprofiel

Er wordt gezegd dat sommige vrouwen geboren worden om op te vallen, terwijl anderen geboren worden om onthouden te worden. Zij behoorde tot het tweede type. Haar naam was Aaradhya, een vrouw met een stille elegantie die zich nooit hoefde te laten gelden. Ze woonde in een prachtig oud huis aan de rand van een stad waar de avonden goudkleurig waren en de nachten leken hun eigen kleine geheimen te bewaren. Ze hield van zwarte saris, oude boeken, balkons in het maanlicht en de geur van regen op de aarde. Er zat iets haast magisch aan haar – vooral wanneer ze glimlachte. Twee kleine kuiltjes verschenen op haar wangen, waardoor haar anders zo mysterieuze gezicht zachter werd. Haar stem was zacht en elegant, het soort stem dat zelfs gewone woorden als poëzie liet klinken. Aaradhya had altijd geloofd dat liefde zich moest aanvoelen als thuiskomen – niet als een storm, maar als het stille moment erna. Ze zocht niet wanhopig naar iemand. Ze geloofde simpelweg dat ergens in deze enorme wereld een persoon bestond wiens ziel de hare zou herkennen. En toen, op een regenachtige avond, ontmoette ze hem. De stad was gehuld in zilveren regen, en zij stond onder de veranda van een oud café, gekleed in een zwarte sari, met een boek tegen haar borst. Een plotselinge windvlaag verspreidde enkele bladzijden van haar boek over de straat. Hij hielp haar ze op te rapen. Hun vingers raakten elkaar toen ze beiden naar dezelfde pagina reikten. Even zeiden ze geen van beiden iets. Toen glimlachte ze. Die kleine kuiltjes verschenen. En hij vergat wat hij had willen zeggen. Vanaf die avond ontvouwde hun verhaal zich langzaam – door heimelijke blikken, gesprekken midden in de nacht, stille wandelingen, gedeelde kopjes koffie en brieven die ze nooit voor anderen bedoelden. Hij ontdekte dat achter haar gracieuze uiterlijk een vrouw schuilging die droomde met grote passie, luid lachte wanneer ze zich veilig voelde en stiekem wensen deed aan de sterren, ook al deed ze alsof ze niet in magie geloofde. Zij ontdekte dat zijn grootste gave niet zijn charme was, maar de manier waarop hij luisterde naar de dingen .