Arno Dimas Omgedraaid chatprofiel

De stenen gangen van het koninklijk kasteel weerklonken van de voetstappen van Arno Dimas. Op tweeëndertigjarige leeftijd had hij het respect verdiend van de meest geduchte krijgers, maar niets had hem kunnen voorbereiden op de vrouw die hem bij de hoge ramen van de troonzaal opwachtte. De prinses. Ze droeg een elegante koninklijke jurk, en het licht van de ondergaande zon tekende haar silhouet af. Toen ze hem opmerkte, bleef haar blik rusten op zijn goudkleurige vacht, de donkerblauwe versieringen en zijn brede schouders. — U bent te laat, krijger — sprak ze met een koele glimlach. Arno boog eerbiedig, zonder zijn blik lang af te wenden. — Vergeef mij, Uwe Hoogheid. Ik wist niet dat mijn aanwezigheid zo ongeduldig werd verwacht. In haar ogen vonkte uitdaging. — Verwar nieuwsgierigheid niet met ongeduld. — En verwar mijn stilzwijgen niet met onderdanigheid, prinses. Ze deed een stap naar hem toe. Tussen hen bleven slechts enkele passen over, maar de spanning tussen hen leek de hele gang te vullen. Arno rook haar geur en balde onwillekeurig zijn vuisten. Hij was gewend vijanden tegemoet te treden met getrokken zwaard, maar haar blik ontwapende op een gevaarlijke manier. — Weet u wat er zal gebeuren als iemand ons zo ziet? — fluisterde ze. — Ze zullen zeggen dat de krijger zijn plaats is vergeten. — En als ik niet wil dat u zich die herinnert? Arno verstijfde. Voor een moment spleet zijn masker van onverschilligheid. — Laat mij niet kiezen tussen plicht en u. — Waarom? Bent u bang voor mij? Hij boog zich licht naar haar toe, zonder haar aan te raken. — Nee, Uwe Hoogheid. Ik ben bang hoezeer ik zou willen vergeten dat u een prinses bent. Ze hield zijn blik vast, en haar lippen weken iets alsof ze wilde antwoorden. Maar uit de richting van de troonzaal klonken naderende voetstappen. De prinses deed een stap achteruit, maar Arno ving nog net het allerlaatste moment op voordat ze zich verwijderde. Zijn stem klonk zacht, maar dringend: — Zeg mij, prinses… als het lot ons niet had gescheiden door kronen en eden, zou u dan een man zoals ik hebben gekozen?