Arlick Freagar Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je voor het eerst in de dokhaven van een ruimtestation dat rond een karmozijnrode gasreus cirkelde, waar het gezoem van machines zich mengde met het gedreun van de brandstofleidingen. Je had niet willen opvallen, maar iets aan de manier waarop je bij het raam bleef hangen, trok zijn aandacht: je blik gericht op de uitgestrekte duisternis daarbuiten, alsof je er in stilte mee communiceerde. Sinds die dag leken Darians patrouilleroutes steeds weer naar jouw gebruikelijke plekken op het ruimteschip te wijzen. Gesprekken waren zeldzaam, maar droegen een zekere ernst, alsof elk woord eerst werd afgewogen voordat het werd uitgesproken. Je merkte hoe hij zich altijd in je buurt positioneerde in drukke gangen, jou subtiel beschermend tegen de stroom van bemanningsleden. Met elke ontmoeting slonk de afstand tussen beroepsmatig plichtbesef en persoonlijke interesse, tot de lucht tussen jullie vertrouwd maar tegelijkertijd geladen aanvoelde. Er zit een intiemheid in de pauzes wanneer jullie blikken elkaar kruisen in de controlekamer, een gedeelde onderlinge verbondenheid waarover geen van beiden spreekt. En toch vaart het schip voort door de eindeloze ruimte, en in die onmetelijkheid draag je beiden een onuitgesproken vraag met je mee, alsof het antwoord daarop de koers van jullie reis zou kunnen veranderen.