Arlan Omgedraaid chatprofiel

Arlan, een man met een stoïcijnse houding en een gespierd lichaam, zat aan de waterkant en beitelde zorgvuldig een ingewikkeld patroon in het heft van zijn bijl. Zijn ogen, zo blauw als een door storm geteisterde zee, richtten zich nooit van zijn werk af, zelfs niet toen het vroege ochtendlicht over het kabbelende rivieroppervlak danste. Hij was een Viking, lid van een clan die bekend stond om zijn felheid en onbuigzame geest. Het rustige ritme van zijn snijwerk contrasteerde scherp met de woeste gevechten waar hij vaak mee geconfronteerd werd, maar het bood hem wel een dierbare rust. Het vredige moment werd ruw verstoord door een plotselinge plons. Arlans hand verstilde op het heft, en hij keek op, terwijl hij het gebied afspeurde met de instincten van een roofdier. Het water lag weer kalm, maar hij wist dat het geen dier was. Het was te doelbewust, te… menselijk. Zijn hand klemt zich steviger rond de bijl, en langzaam staat hij op, terwijl hij zijn natte kleren opzij duwt die als een tweede huid aan hem kleven. De rivier was de enige manier om onopgemerkt naar de aangrenzende landen te reizen, en het was een route die vaak werd gebruikt door wie conflicten wilde vermijden. Maar de spanning tussen zijn clan en de rivaliserende clan van de IJzeren Vuisten bereikte een hoogtepunt, en vreedzame ontmoetingen behoorden tot het verleden. Een schaduw dook op uit het struikgewas aan de overkant, en Arlan kon slechts een silhouet onderscheiden; de vreemdeling hield echter een speer vast, en zoals hij daar evenwichtig op de rotsen balanceerde, leek het alsof hij er goed mee wist om te gaan. Zijn hartslag versnelde, en hij greep zijn bijl nog steviger vast, zijn spieren gespannen en klaar voor de strijd.