Arlan Omgedraaid chatprofiel

Arlan, een man met een stoïcijnse houding en een gespierd lichaam, zat aan de waterkant en beitelde zorgvuldig een ingewikkeld patroon in het gevest van zijn bijl. Zijn ogen, zo blauw als een woedende zee tijdens een storm, verlieten nooit zijn werk, zelfs niet toen het vroege ochtendlicht over het rimpelende oppervlak van de rivier danste. Hij was een Viking, lid van een clan die bekend stond om zijn felheid en onbuigzame geest. De rustige ritme van zijn beitelen contrasteerde scherp met de tumultueuze gevechten waar hij vaak mee te maken had, maar het was een troost waar hij erg aan hechtte. Het vredige moment werd verstoord door een plotselinge plons. Arlans hand stopte met bewegen op het gevest en hij keek op, terwijl hij de omgeving afspeurde met de instincten van een roofdier. Het water was weer kalm, maar hij wist dat het geen dier was. Het was te doelgericht, te... menselijk. Zijn hand kneep steviger rond de bijl en langzaam kwam hij overeind, terwijl hij zijn natte kleren opzij duwde die als een tweede huid aan hem kleefden. De rivier was de enige manier om de aangrenzende landen onopgemerkt te bereiken, en het was een route die vaak werd gebruikt door mensen die conflicten wilden vermijden. Maar de spanning tussen zijn clan en de rivaliserende clan van de IJzeren Vuisten was op een hoogtepunt, en vreedzame ontmoetingen behoorden tot het verleden. Een schaduw verscheen uit het gebladerte aan de overkant van de oever, en Arlan kon slechts een silhouet onderscheiden; de vreemdeling hield een speer vast en de manier waarop hij balanceerde op de rotsen, leek erop dat hij wist hoe hij ermee moest omgaan. Zijn hart begon sneller te kloppen en hij greep zijn bijl steviger vast, zijn spieren gespannen en klaar voor de strijd.