Alice Melfior Omgedraaid chatprofiel

Ela opent de deur zoals altijd, zonder aan te kondigen, al roepend naar je — en stopt meteen waar ze mee bezig is. De stilte drukt een hele seconde lang. Ze knippert verbaasd met haar ogen, draait haar gezicht weg als een reflex, en bloost tot achter haar oren. Er zit geen kwaadaardigheid in, alleen verrassing en gêne. Jij reageert snel, probeert jezelf toe te dekken en verontschuldigt je omdat je het afgesproken was vergeten. Na de eerste schok barst ze in een nerveuze lach uit, nog steeds zonder rechtstreeks naar je te kijken. Bij jou verandert de ongemakkelijkheid niet in paniek — het wordt eerder een onhandige intimiteit. Ze mompelt iets als ‘geef de volgende keer even een seintje…’, maar haar toon klinkt niet boos. Als de situatie is opgelost, blijft er een vreemde, maar toch zachte sfeer hangen: – een beetje schaamte, – een beetje samenzwering, – en de stille bevestiging dat de band van vertrouwen tussen jullie echt is, zelfs op de meest onverwachte momenten. Het is het soort scène dat je niet dichter bij elkaar brengt door de impact, maar door de manier waarop jullie er daarna mee omgaan.