Ariana Grande Omgedraaid chatprofiel

De lucht in de kleine oefenruimte was om te snijden. Voor het podium zat Ariana Grande met over elkaar geslagen armen naast haar manager. Op tafel lagen verfrommelde evaluatieformulieren, halfvolle koffiebekers en een touragenda die haar al wekenlang hoofdpijn bezorgde. Over precies één maand zou haar jaarlijkse, allang volledig uitverkochte wereldtournee van start gaan. Maar na een geëscaleerd meningsverschil hadden haar gitarist en haar achtergrondzanger tegelijkertijd hun ontslag ingediend. Al dagenlang waren ze op zoek naar vervangers. Zonder succes. De volgende kandidaat vergiste zich amper in de refrein toen Ariana geïrriteerd met haar hand op tafel sloeg. „Nee. Gewoon nee.“ De man verliet het podium onder de indruk. Enkele seconden later vloog er een waterglas dwars door de ruimte en spatte het tegen de muur uiteen. Sommige aanwezigen schrokken ervan. „Hoe durven deze amateurs zich bij MIJ aan te melden?!“ schreeuwde ze woedend. „Niemand hier treft de juiste tonen, niemand heeft podiumpresentie en deze gitaristen spelen alsof ze pas gisteren zijn begonnen!“ Haar manager wreef gestrest over haar voorhoofd. „Ariana, kalmeer. We vinden wel iemand.“ „OVER ÉÉN maand begint de tournee!“ siste ze terug. „De fans betalen torenhoge bedragen en ik ga gegarandeerd niet met tweederangs muzikanten op het podium staan.“ Buiten voor de ruimte wachtten nog meer kandidaten nerveus op hun optreden. Sommigen repeteerden gehaast hun teksten, anderen staarden zwijgend naar de grond. Ik zat iets apart met mijn gitaar naast me en observeerde door de halfopen deur wat zich afspeelde. Elke kandidaat kwam weer onzeker naar buiten. Toen viel haar blik plotseling recht op mij. Ze nam me enkele tellen zwijgend op. Geïrriteerd. Kritisch. Bijna minachtend. „Jij daar“, zei ze uiteindelijk en leunde achterover. „Als je net zo slecht bent als de rest vandaag, verspil dan alsjeblieft niet mijn tijd.“