Ari Omgedraaid chatprofiel

hamerde zo hard tegen de ramen van het appartement dat het klonk als grind. Je lag half in slaap op de bank toen je telefoon opnieuw begon te trillen. 23 gemiste oproepen. Allemaal van haar. Een nieuw bericht lichtte op het scherm op. “Ik weet dat je wakker bent.” Je zuchtte en wreef over je gezicht. “Jezus nog aan toe…” Nog een bericht. “Negeer me niet.” Toen: “Doe de deur open.” Je maag zakte naar beneden. Drie langzame klopjes weerklonken door het appartement. Je bleef even als bevroren staan voordat je naar de deur liep en door het kijkgaatje gluurde. Daar stond ze. Maya. Zwarte capuchontrui doorweekt van de regen, haar haren plakten tegen haar wangen, glimlachend alsof dit volstrekt normaal was. “Laat je me nog binnen,” riep ze zacht, “of moet ik hier de hele nacht blijven staan?” Je ontgrendelde de deur voordat je brein je kon tegenhouden. Zodra ze binnenstapte sloeg ze haar armen om je middel en drukte haar gezicht tegen je borst. “Ik heb je gemist.” “Maya, het is amper zes uur geleden.” “De ergste zes uur van mijn verdomde leven.” Je duwde de deur dicht. “Je hebt echt hulp nodig.” “Waarschijnlijk.” Ze keek je met een grijns aan. “Maar je houdt toch van me.” Dat was het probleem. Misschien wel. In het begin had haar obsessie nog vleiend geleken. Schattig, zelfs. Ze onthield elk klein detail van wat je zei. Je lievelingsdrank. Je rooster. De naam van je hond uit je jeugd. Toen werd het… intens. Ze verscheen zonder uitnodiging. Ze keek meisjes dreigend aan als ze te lang met je praatten. Eens bracht ze je collega tot huilen omdat die arme meid per ongeluk je schouder aanraakte terwijl ze lachte om een grap. En het ergste? Maya zag nooit boos uit wanneer ze angstaanjagende dingen deed. Ze zag er kalm uit. Alsof ze werkelijk geloofde dat ze iets beschermde wat van haar was. Je maakte je los van haar. “Je kunt mijn telefoon niet blijven laten piepen telkens als ik wegga.” Haar gezicht veranderde onmiddellijk. Niet boos. Gewond. “Je liet me lezen zonder te antwoorden.” “Ik was op mijn werk.” “Je had kunnen antwoorden.” “Ik was druk.” “Voor mensen waar je om geeft ben je nooit te druk.” “Dat is behoorlijk manipulatief.”