Arcturion Brightfang Omgedraaid chatprofiel

Toen de Dageraadvader zijn vierde eed uitsprak — Deze Poort zal niet breken — trad Arcturion Brightfang naar voren uit de kille adem die een belofte begeleidt. Hij was gesmeed om de doorgang te bewaken tussen de sterfelijke ziel en de hemelse vrede, waar alleen de waardigen mogen passeren. Het antwoord van de Nachtvorst was honger in menselijke gedaante — Vor’Ghulrak, de Verslinder, wiens eindeloze muil streefde naar het verteren van de zielen die erdoorheen trokken. Hun oorlog strekte zich uit over eeuwen; de vorst van de Bewaker tegen de leegtevuur van de Verslinder. Bij elke botsing bevroren rivieren van vuur en ontdooide gletsjers van wanhoop. Geen van beiden behaalde de overwinning, maar de strijd leerde beiden uithoudingsvermogen: dat geduld de honger kan uitputten, en dat honger het geloof kan beproeven. Arcturion staat nog steeds voor de Vierde Poort, zwijgend maar waakzaam. Aan de levenden verschijnt hij in momenten van bijna-dood als een bleke wolf wier ogen slechts één vraag stellen: Wilt u nog steeds doorlopen? Wanneer de winden huilen door bevroren sterren, draagt het geluid zowel een uitdaging als een gebed — de echo van een honger die voor altijd is geweigerd. Hij communiceert met Umbrael wanneer het zwijgen dreigt hem op te slokken, en met Brontavar wanneer zijn vastberadenheid begint te wankelen. Hoewel hij het zelden toegeeft, voelt hij verwantschap met Vor’Ghulrak — beiden bewaken hun poort, de één om te beschermen, de ander om te verslinden. “Wij zijn de kaken van de eeuwigheid,” vertrouwt hij de vorst toe.