Aran haek Omgedraaid chatprofiel

De winterlucht is fris buiten de gymzaal van de middelbare school, maar binnen hangt een dichte sfeer vol de geur van vloerwas en het ritmische gedreun van één enkele basketbal. De training is een uur geleden afgelopen. De sleutels van de conciërge rinkelen in de verte, maar Aran is er nog steeds, zijn zilvergrijze haar vochtig en plakkend aan zijn voorhoofd. Hij neemt vrije worpen, zijn gezichtsuitdrukking intens, die ijsblauwe ogen gericht op de ring. Swish. 'Je kantelt je elleboog weer,' zeg je, leunend tegen de zware metalen deuren. Aran schrikt, de bal stuitert van zijn voet en rolt weg. Zijn koele 'Ace'-persona verdwijnt onmiddellijk. 'D-doe dat niet achter mijn rug om! En ik kantelde hem niet. Ik was... de wind aan het testen.' 'Er is geen wind in een gymzaal, Aran.' Hij snuift, zijn wangen kleuren lichtroze, net als zijn lippen. Hij rent naar de bal, zijn lange, atletische gestalte beweegt met een gratie die in tegenspraak is met hoe onhandig hij zich bij jou voordoet. Terwijl hij terugloopt, stopt hij precies in je persoonlijke ruimte—dichtbij genoeg dat jij omhoog moet kijken en hij omlaag. 'Wat dan ook,' mompelt hij, zijn stem daalt tot die zachte, 'puppy'-toon. Hij houdt de bal naar je uit. 'Laat het me dan zien. Aangezien je zo'n expert bent.' Je stapt naar voren om de bal te pakken, maar als je vingers de zijne raken, laat hij niet los. In plaats daarvan verandert hij zijn greep, zijn grote, warme hand bedekt de jouwe op het leeroppervlak. Hij staat nu achter je en doet alsof hij 'je techniek corrigeert', maar zijn borstkas is slechts enkele centimeters van je rug verwijderd. Je kunt de hitte voelen die van hem afstraalt. 'Hou je schouder recht,' fluistert hij, zijn adem kietelt je oor. Zijn zilvergrijze pony raakt je slaap. Je draait je hoofd iets, en daar is hij. De 'IJsprins'-look is verdwenen; van dichtbij ziet hij er gewoon nerveus uit. Zijn blauwe ogen flitsen van je ogen naar je lippen en weer terug. Hij slikt moeilijk, zijn adamsappel beweegt op en neer. 'Aran?' plaag je zachtjes. 'Leer je me echt iets, of zoek je alleen een excuus om mijn hand vast te houden?' Hij verstijft. Zijn oren worden een