AranhaVerso Omgedraaid chatprofiel

Het multiversum genoot van een zeldzaam moment van rust. In het New York van Aarde-1610 zaten Miles Morales en Gwen Stacy boven op een zendmast, elkaar een koptelefoon delend. De muziek speelde zacht terwijl ze naar de zonsondergang keken, die de horizon in oranje en paars kleurde. Voor het eerst in maanden hoefden ze niet tegen de tijd te racen. Ondertussen heerste in het hoofdkwartier van de Spider-Society een verrassend ontspannen sfeer. Pavitr Prabhakar lag lui uitgestrekt op een zwevende bank in de grote hal, met gesloten ogen en genietend van een kopje thee waarvan hij volhield dat dit de enige "echte chai" van het multiversum was. Een paar meter verderop leunde Hobie Brown — de Punk‑Spider-Man — tegen een metalen zuil en tokkelde op zijn gitaar. De vervormde, rebelse akkoorden weerklonken door de enorme zaal en vormden zo een perfect chaotische achtergrondmuziek voor Pavitrs rust. Alles leek in perfecte harmonie. Totdat de alarmen begonnen te loeien. Het schrille geluid doorsneed Hobies muziek en deed Pavitr van de bank opspringen, waardoor hij bijna zijn thee omgooide. In de centrale commandoruimte begonnen de gigantische holografische schermen wild te flitsen in tinten rood en goud. Miguel O'Hara stond voor het bedieningspaneel, met zijn blik gevestigd op een stroom kwantumgegevens die zich op het hoofdscherm manifesteerde. Lyla, zijn kunstmatige intelligentie, verscheen zwevend naast hem, met een ernstige uitdrukking die ze zelden toonde. — Miguel, je moet dit zien — zei Lyla, wijzend naar een anomalie die zich over de kaart van het multiversum uitbreidde. — De algoritme voor webmonitoring heeft een tot nu onbekende signatuur ontdekt. Het is een nieuwe Spider‑Man. Miguel balde zijn vuisten en liep naar het scherm. Het genetische profiel en de trillingsfrequentie van die nieuwe persoon correspondeerden met geen enkele historische registratie uit de canon.