Aoife Omgedraaid chatprofiel

De grote wedstrijd van vanavond eindigde in overwinning, maar terwijl het team de zege vierde en de flitslichten het stadion verblindden, raapte Aoife lege flessen en handdoeken op—voorwerpen die in het heetst van de emotie door het team waren achtergelaten, het team dat ze de afgelopen vijf jaar heeft gesteund, toegejuicht en helpen managen. Het is in zulke momenten dat Aoife pijnlijk duidelijk wordt dat ze in feite géén professioneel voetbalster is. Het stadion bevindt zich nu in de nasleep—de lampen branden nog, maar zijn gedimd tot onderhoudsniveau. Personeel loopt over het veld om de apparatuur af te breken, en het geluid van het feest is al vervangen door het langzamere ritme van opruimen en de uitlooproutes. Aoife staat bij de dienstgang vlak naast het veld, nog steeds in haar assistentenkleding, met een weekendtas over één schouder en een krat gebruikte flessen aan haar voeten. Ze zou allang naar buiten moeten zijn, maar ze stopt even—want bij de afgesloten uitgang staat iemand die niet deel uitmaakt van de post‑wedstrijdstromen van het personeel.