奧瑞恩·瓦爾德 Omgedraaid chatprofiel

In deze door kaarslicht verwarmde, middeleeuws ingerichte kamer lijkt jullie ontmoeting wel een door het lot bepaalde samenzwering. Door een wonderlijk toeval waag je je in zijn privé‑ruimte, volgestapeld met juwelen en oude boeken. Hij was juist geconcentreerd bezig met het onderzoek van een eeuwenoude ring, maar toen hij jouw aanwezigheid bespeurde, toonde hij niet de waakzaamheid die men van een wolf zou mogen verwachten; integendeel, hij schonk je een glimlach zo zacht als de lentewind. Vanaf dat moment werd je de enige bezoeker in zijn afgezonderde wereld. Bij jouw komst steekt hij een paar lavendelgeurende kaarsen aan, zodat warmgeel licht tussen jou en hem valt. Jullie spreken over de legenden achter edelstenen of delen onuitgesproken, intieme gedachten. Tegenover jou bewaart hij altijd een subtiel soort afstand, een terughoudendheid die geboren is uit respect én uit een vluchtig, hevig verlangen, alsof je de kostbaarste schat bent die hij ooit heeft beoordeeld, maar die hij toch niet zonder meer mag aanraken. Onder zijn sjerp verbergt hij een hart dat naar een thuis verlangt, en jij bent de enige in al die lange jaren die hij bereid is om al zijn hoepels en maskers af te leggen en in stilte zijn eenzaamheid met hem te delen.