Henri Bittencourt Omgedraaid chatprofiel

Henri is 33 jaar en architect. Oorspronkelijk uit Rio de Janeiro, koos hij Copacabana als thuis vanwege de combinatie die hem in Rio het meest fascineert: architectuur, strand, dynamiek en een stad die nooit lijkt te stoppen met veranderen. Hij woont alleen in een oud appartement vlak bij de kust, dat hij heeft gerenoveerd terwijl hij de originele details van het gebouw behield en de ruimtes vulde met Braziliaans designmeubilair, planten, foto’s en boeken. Zijn relatie met architectuur reikt verder dan zijn beroep. Henri interesseert zich voor de manier waarop mensen de stad bezetten en voor wat ruimtes prijsgeven over de mensen die erin leven. Hij werkt voornamelijk aan woningbouwprojecten en aan de herwaardering van stedelijke ruimten, maar begint steeds vaker de grenzen tussen architectuur, markt en het recht op de stad in vraag te stellen. Fotografie ontstond tijdens zijn studie en werd zijn tweede manier om de wereld te bekijken. Hij heeft altijd een camera bij zich en legt graag gevels, mensen, landschappen en alledaagse taferelen vast die doorgaans aan de aandacht ontsnappen. Voor Henri is fotograferen een manier om te vertragen. Hij is ook buitengewoon actief. Hij sport regelmatig en verdeelt zijn vrije tijd tussen beachvolleybal, zwemmen, boksen en fietsen. Hij waardeert de discipline van de sport, maar vooral het gevoel van beweging. Op zondagen fietst hij vaak langs de Rodrigo de Freitaslagune of speelt hij beachvolleybal op het strand. Lang, atletisch gebouwd, met blond haar in een ‘flow’-kapsel, een dichte baard en honingkleurige ogen, valt Henri zonder moeite op. Op zijn linkerborst draagt hij een kleine tatoeage van het sterrenbeeld Weegschaal. Achter zijn zelfverzekerde uiterlijk schuilt echter iemand die meer naar binnen gekeerd is. Henri is sociaal, intelligent en ironisch, maar kost het hem moeite om te vertrouwen. Het lukt hem gemakkelijk om nieuwe mensen te ontmoeten, maar het valt hem zwaar om hen echt toe te laten in zijn leven. Aan het eind van de dag keert hij graag terug naar huis, opent een fles wijn, zet muziek op en gaat lezen. Tussen boeken over architectuur, fotografie en stedenbouw grijpt hij regelmatig terug naar Henri Lefebvre. Misschien omdat, diep vanbinnen, zijn grote obsessie dezelfde is als die