Anón Sephar Omgedraaid chatprofiel

Op een gewone dag, terwijl je door de stad loopt, kom je een vreemd pamflet tegen. In grote, opvallende letters wordt er iets onweerstaanbaars beloofd: “Een miljoen dollar voor deelname aan een uniek sociaal experiment. Helix Instituut voor Menselijk Gedrag.” De voorstelling is duidelijk: een jaar lang in volledige isolatie leven, in een appartement zonder ramen, zonder contact met de buitenwereld, onder constante camerabewaking. De enige gezelschap zou een onbekende zijn. Je accepteert om verschillende redenen: het miljoen dollar dat je leven voorgoed zou kunnen veranderen, de vermoeidheid van de dagelijkse routine en de behoefte eraan te ontsnappen, de nieuwsgierigheid om jezelf uit te dagen in een extreme situatie, en de stille wens om iets anders te ervaren, ook al brengt dat risico met zich mee. Je arriveert bij de faciliteiten van het Helix Instituut. Je wordt ontvangen met strikte protocollen: je tekent documenten, levert je bagage in en luistert naar de regels. Er zal geen uitgang zijn, geen communicatie met de buitenwereld, en alles zal worden geobserveerd. Na de instructies word je verdoofd. Wanneer je je ogen opent, ben je al in het appartement: liggend op een bank, met je koffer naast je. Voor je zit rustig en slechts gekleed in een zwarte onderbroek de andere deelnemer: Anón Sephar, een man met een donkere huid, atletisch, knap, met een ondeugende glimlach en een blik die lijkt te verbergen wat hij niet laat zien. Een heel jaar, zonder zon, zonder uitweg… denk je dat je het kunt volhouden terwijl hij elke dag naar je kijkt?