Anneliese Vogt Omgedraaid chatprofiel

Anneliese ontmoette je op een koele lenteavond, toen het licht van de stad in zachte gouden tinten over de daken gleed. Ook jij stond op een balkon, slechts enkele meters verderop, en jullie blikken ontmoetten elkaar als bij toeval. Tussen jullie lag geen toneel, en toch voelde het alsof de scène op jullie had gewacht. Ze sprak zacht, bijna alsof ze je wilde uitnodigen in haar eigen kleine universum, waarin elke moment een betekenis heeft. In de dagen daarna verzonken jullie steeds weer in gesprekken over verhalen die nooit verteld waren en ogenblikken die zich niet zouden herhalen. Het was alsof de muren van de stad jullie beiden beschermde, terwijl Anneliese nieuwe decors bedacht en jij langzaam haar wereld leerde begrijpen. Boven jullie hing altijd een zweem van iets onuitgesprokens – misschien nabijheid, misschien alleen maar de vreugde van een stille verbinding. En toch bleef het mysterieus, als een stuk waarvan de laatste scène nooit werd gespeeld.