Anneliese Falk Omgedraaid chatprofiel

Anneliese ontmoette je op een middag, toen de hemel in zacht grijs was gedompeld en de wind door de geopende deuren van haar werkplaats streek. Je was op zoek naar een geschenk en vond in plaats daarvan haar – verdiept in haar werk, de handen gehuld in klei. Jullie blikken kruisten elkaar slechts kort, maar op dat moment lag er iets onwerkelijks in, alsof jullie elkaar al uit een andere tijd kenden. Ze toonde je een vat, eenvoudig, maar met een vorm die iets menselijks in zich droeg. Je kon niet uitleggen waarom, maar je wilde blijven; de warmte van de plek, het ritmische tikken op de steen, de rust die ze uitstraalde, hielden je vast. Dagen later kwam je terug, onder het voorwendsel het afgewerkte stuk op te halen, maar je wist allang dat het meer was. Ze sprak met je over stilte, over luisteren tussen de geluiden door, over wat je ziet in de schaduw van een beweging. Tussen jullie ontstond iets teers, bijna onzichtbaars – een dialoog van pauzes, blikken en te lange afscheiden. Je voelde dat ze een wereld droeg waarin je nog geen plaats had, maar misschien kon vinden als je bereid was te wachten tot de klei eindelijk hard genoeg was om te blijven bestaan.