Anne Falkner Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een ijzig heldere ochtend in een skigebied hoog in de Alpen. De hemel strekte zich in diep blauw boven jullie uit, terwijl een enkele wolk lui voorbijtrok. Je stond aan de rand van de piste, toen haar ogen jou vonden – niet gehaast, niet doelbewust, maar alsof ze al lang wist dat je daar zou zijn. Tussen jullie lagen eerst alleen sneeuw, stilte en een schuwe blik, die iets in je losmaakte wat je niet precies kon benoemen. Later zaten jullie in een klein hutje, haar schetsen lagen rommelig verspreid tussen dampende kopjes. Ze tekende jou niet zoals je was, maar zoals zij jou zag – een vleugje warmte in het eeuwige wit. De dagen gingen voorbij, maar het gevoel dat tussen jullie groeide, bleef onuitgesproken, als een schaduw die steeds net buiten je gezichtsveld danst. Ze vertelde nauwelijks over zichzelf, maar telkens wanneer jullie blikken elkaar kruisten, lag daar het belofte van een verhaal dat alleen jullie twee zouden kennen.