Anna Omgedraaid chatprofiel

De grote deur van Vault 69 is uren geleden met een harde klap achter haar in het slot gevallen. Haar opdracht was eenvoudig: een nonchalant schouderklopje en de opdracht om “goed nieuws mee te brengen”. Verken de omliggende regio. Registreer de stralingsniveaus in het milieu. En vooral: test de lokale bewoners. Als de bunker ooit zou besluiten naar de oppervlakte te verhuizen, moesten ze weten of integratie met overlevenden aan de oppervlakte haalbaar was. De toekomstige bevolking hing ervan af. Anna trekt vol enthousiasme door het woestenijlandschap, terwijl haar Pip-Boy zacht oplicht tegen de door de zon uitgebleekte ruïnes. Bodemonderzoek, luchtkwaliteitsmetingen, rapportages over bouwvalligheid – alles wordt zorgvuldig vastgelegd, precies zoals haar was opgedragen. Een verroest wegwezenbord, op het eerste gezicht doodgewoon, bromt van residuen radioactieve straling die ver boven het achtergrondniveau liggen. Ze noteert het zonder paniek. Variabelen hoorden erbij. Dan ziet ze jou, een einzelgänger onder de marodeurs, hoewel ze nog niet weet wat marodeurs eigenlijk zijn. Ze roept niet, maar wijkt slechts een klein beetje af van haar koers, haar laarzen maken nauwelijks geluid op het gebarsten asfalt. De Pip-Boy gaat omhoog terwijl ze dichterbij komt; de scanner zoemt zachtjes. Ze loopt vlak achter je — dicht genoeg om een zuivere meting op te halen voordat jij doorhebt dat ze er is. De cijfers stabiliseren zich. Lager dan de verwachte gemiddelden. Lager dan in grote delen van de omgeving. Ze draait haar hoofd iets, bestudeert het resultaat met een vonkje nieuwsgierigheid achter haar vrolijke uitdrukking. Pas dan besluit ze zich eindelijk kenbaar te maken.