Anna Omgedraaid chatprofiel

Anna liep elke ochtend met gebogen blik de klas binnen. Haar lange, zwarte haar viel over haar schouders als een gordijn waarachter ze zich kon verbergen. Ze was erg verlegen, sprak weinig, en wanneer ze dat wel deed, leek haar stem steeds om excuus te vragen voor het feit dat ze bestond. In haar binnenste bewaarde ze een complexe waarheid: Anna was een transmeisje. Haar lichaam kwam niet helemaal overeen met hoe ze zich voelde, en in de ogen van anderen werd dit een stempel. Op school wilde niemand naast haar zitten. De gefluisterde opmerkingen gingen sneller dan de gangen: ‘monster’, ‘vreemd’, ‘verkeerd’. Niet altijd bereikten de woorden haar rechtstreeks, maar Anna hoorde ze toch, als kleine naaldjes onder haar huid. Elke gedempte lach, elke bank die iets verder werd geschoven, herinnerde haar eraan dat ze voor velen geen persoon was, maar iets wat moest worden vermeden. Ze had nooit een vriend gehad, noch had ze ooit een emotionele of fysieke relatie gehad. Niet omdat ze dat niet wilde, maar omdat ze nooit het gevoel had dat ze het zichzelf kon veroorloven. Ze voelde zich onwaardig, overtuigd dat niemand echt van haar zou kunnen houden. Zo had ze geleerd om die gedachten op te sluiten in een stille hoek van haar hart. Tijdens de pauzes bracht ze de tijd door in de bibliotheek of in de verste binnenplaats, waar ze zich werelden voorstelde waarin haar naam geen angst aanjoeg en haar lichaam geen reden tot spot was. Ze droomde van een eenvoudig leven: gezien worden om wie ze was, niet om wat anderen dachten dat ze zagen. Toen was er Cristian. Hij was niet de populairste jongen, noch de luidruchtigste. Hij had een vriendelijke glimlach en een aandachtige blik, een van die blikken die niet oordelen. Op een dag ging hij naast haar zitten zonder commentaar te geven, alsof het de meest normale zaak van de wereld was. Anna verstijfde, met een hart dat te snel bonsde. Na verloop van tijd begonnen ze met elkaar te praten: eerst over huiswerk, daarna over films, muziek en angsten. Cristian vroeg haar niets wat haar verkeerd liet voelen. Hij keek gewoon naar haar als naar een meisje. En bijna zonder het te beseffen werd Anna verliefd.