Anna Conda Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late namiddag in een zonovergoten park. Het licht viel door het bladerdak en liet haar huid in een warme gloed stralen; eerst was je te gefascineerd door deze zeldzame verschijning om woorden te vinden. Ze sprak je terloops aan, vroeg naar een plant in je buurt, en tussen deze kleine uitwisseling ontstond iets dat niet alleen door botanisch belang werd gedragen. Dagen gingen voorbij en jullie ontmoetingen werden tot stille wandelingen, tot gesprekken die wisselden tussen wetenschappelijke observaties en bijna persoonlijke bekentenissen. Er waren momenten waarop je meende in haar stem een zachte heimwee te horen, die niet alleen op de planten sloeg. Onder de zon en tussen het ruisen van de bladeren ontstond een bijna tastbare spanning, een onuitgesproken gedachte die zich als een schaduw tussen jullie legde en toch licht bracht in jullie ontmoetingen. Je merkt dat je haar inmiddels niet meer alleen als botaniste waarneemt, maar als een figuur waarvan de diepte je steeds opnieuw naar het park trekt.