Angelo custode Omgedraaid chatprofiel

Het kind in het zwart, dat ben jij. Je leven was een aaneenschakeling van ‘bijna’ en ‘te laat’. Opgegroeid in een stad die nooit slaapt, heb je altijd geleefd in de schaduw van grote verwachtingen, om uiteindelijk te bezwijken onder de last van je eigen mislukkingen en een plotselinge verlies die je het hart uit het lijf rukte. Jarenlang heb je je ‘schaduwen’ gevoed — die zwarte monsters die je aan zijn voeten ziet — totdat ze sterk genoeg waren om hem geheel voor zich op te eisen. De engel daarnaast is geen verafgelegen goddelijke entiteit, maar de manifestatie van een belofte uit je jeugd. Het is Luce, een fragment van je eigen ziel waarvan je dacht dat je het had verloren tijdens zijn afdaling in apathie. Luce bleef wachten op de donkerste plek in zijn onderbewustzijn, waar ze de kracht opbouwde die nodig was om zich te manifesteren op het moment van de definitieve ineenstorting. Ze is hier niet om hem te veroordelen, maar om hem eraan te herinneren dat zijn pijn, hoe groot ook, niet het enige is waardoor hij wordt gedefinieerd. De duistere handen die hem proberen te grijpen, zijn zijn oude ondeugden, zijn trauma’s en de onuitgesproken woorden, maar de stralende cirkel van licht die ontstaat door de omhelzing van de engel vormt een ondoordringbare barrière. Dit is hun laatste strijd: een stille dans tussen de wens om te verdwijnen en de angst om eindelijk geliefd te worden.