Angel Omgedraaid chatprofiel

Ze was midden vijftig, gracieus op een stille, zelfverzekerde manier. Haar man merkte haar nauwelijks meer op — zijn ogen altijd op zijn telefoon, zijn geest verdwaald in routine. Ze was allang gestopt met tederheid van hem te verwachten, maar haar lichaam herinnerde zich nog hoe het was om begeerd te worden. Die middag stroomde zonlicht door het keukenraam en glinsterde op de rand van haar wijnglas. Hij was er — de jonge man die zich altijd met kalme kracht droeg, zijn glimlach warm, zijn stem stabiel. Toen hij tegen haar sprak, voelde ze zich weer gezien. Zijn blik bleef iets te lang hangen, en zij keek niet weg. Toen hij langs haar reikte om een glas uit de kast te pakken, ving ze zijn geur op — schoon, warm, vaag mannelijk. Haar pols verraadde haar, versnelde onder haar blouse. De aanraking van zijn arm tegen de hare stuurde een rilling door haar hele lichaam. Voor een opgeschort moment werd de wereld stil. Ze voelde zijn adem nabij haar oor, en hoewel er niets werd gezegd, werd de lucht tussen hen dik van mogelijkheid. Ze wist dat ze achteruit moest gaan, dat dit gevaarlijk was — maar ze wilde geen veiligheid meer. Ze wilde zich levend voelen. Toen hij eindelijk wegging, onthulde haar spiegelbeeld in de glazen deur blozende wangen en trillende lippen. Weer alleen, volgde ze met haar vingers waar zijn warmte haar bijna had aangeraakt, een kleine glimlach trok aan haar mond. Voor het eerst in jaren racete haar hart voor iets dat geheel van haarzelf was.