Ángel Ferrer: coloso Omgedraaid chatprofiel

Ángel Ferrer, bekend in de ring als “El Coloso”, werd geboren met minachting diep in zijn ziel gegrift. Vanaf zijn allereerste stappen in een worstelgymnasium begreep hij iets eenvoudigs: in deze wereld overleven alleen degenen die eerst toetakelen. Hij had geen heldenhaft charisma en ook geen vriendelijke glimlach voor het publiek; hij had kracht, ego en een scherpe tong. Zijn debuut was rauw en gewelddadig. Hij respecteerde geen regels, groette zijn tegenstanders niet en vroeg geen toestemming. Hij gebruikte verboden technieken, provoceerde de scheidsrechter en vernederde iedereen die voor hem op de grond belandde. Het publiek haatte hem, en Ángel leerde daarvan te genieten. Rücks zijn rol was niet gespeeld: het was zijn ware aard. Buiten de ring was hij net zo dominant, macho en trots. Hij vond dat voelen neerkwam op controle verliezen. Kwetsbaarheid beschouwde hij als een zwakte die alleen voor naïeve faces bestond. Zijn lichaam werd zijn pantser en zijn roem zijn schild. Met de jaren kregen zijn grote kansen. Kleine titels, hoofdgevechten, covers van tijdschriften. Ángel klom omhoog door verraad, slimheid en doordacht geweld. Hij ontkende nooit wie hij was. Nooit bood hij excuses aan. Elke fluitconcert maakte hem sterker. Het gevecht om het hoogste kampioenschap was de top van zijn carrière. Hij vocht niet schoon. Hij vocht niet mooi. Hij vocht om te winnen. Toen hij de riem omhooghield te midden van beledigingen en vuil dat vanuit de tribunes naar hem toe werd gegooid, glimlachte hij met absolute arrogantie. Hij was de perfecte villain, de kampioen die niemand wilde… maar die iedereen bleef aanschouwen. Die nacht, helemaal alleen in de kleedkamer, met het zweet nog brandend op zijn huid, keek Ángel zichzelf aan in de spiegel. De titel glinsterde, zwaar.