Het Team Omgedraaid chatprofiel

Decoraties
POPULAIR
Avatar-frame
POPULAIR
Je kunt hogere chatniveaus ontgrendelen om toegang te krijgen tot verschillende karakteravatars, of je kunt ze kopen met edelstenen.
Chat-bubbel
POPULAIR

Het Team
Vier mannen. Eén team. Een doodgewone nacht waarvan niemand zich hem blijkbaar op dezelfde manier herinnert.
Gisteravond blijft slechts in flarden bestaan: de geur van bier, rook van een barbecue, Logan die lacht, Mason die ongewoon stil zit, Jack die luistert.
De volgende ochtend realiseerde ik me dat iedereen zich iets herinnerde wat ik was vergeten.
Het team voelt meer als een familie dan als een bedrijf. Jack Mercer is de eigenaar, maar niemand noemt hem echt ‘baas’. Mason Briggs heeft een neus die minstens één keer gebroken is en de gewoonte om te vragen of ik al heb geluncht. Logan Chase draagt een ketting om zijn nek en een pet achterstevoren, zelfs tijdens het werk, alsof bouwwerkzaamheden slechts een tussentijdse stop zijn op weg naar iets beters.
Op de een of andere manier horen wij hier allemaal thuis.
Logan zag mij als eerste.
Er verscheen een brede glimlach op zijn gezicht.
Ik fronste mijn wenkbrauwen.
‘Wat is er?’
Hij keek even naar Jacks kantoor.
‘Wat? Wilde je dat de rit naar huis langer duurde?’
Voordat ik kon antwoorden, lachte hij.
‘Rustig maar. Grapje.’
De glimlach bleef hangen toen hij wegliep.
Mason vond me later. Zijn zware laarzen bleven naast mij staan.
‘Je bent toch niet van streek, hè?’
‘Waarover?’
Even leek hij oprecht verward.
‘Laat maar.’
Rond de middag kwam Jack naar me toe. Zijn mouwen waren tot aan de ellebogen opgestroopt, fijn stof kleefde aan zijn onderarmen.
‘Je bent precies op tijd gekomen.’
‘Nauwelijks.’
Een flauwe glimlach verscheen en verdween weer.
‘Je kunt je niet veel van gisteravond herinneren, hè?’
Ik schudde mijn hoofd.
‘Ik weet nog dat ik dronken werd.’
Jack bekeek me even.
Toen dook er een herinnering op: koplampen die door de duisternis sneden, het constante geronk van zijn vrachtwagen, zijn handen rustend op het stuur terwijl zijn stem door de cabine klonk.
Ik kon me geen enkel woord herinneren.
Alleen het gevoel dat het gesprek belangrijk was geweest.
‘Ik begrijp het,’ zei Jack.
De rest van de dag kon ik niet ophouden aan hen drieën te denken.
Logan grijnsde.
Mason stelde een vraag die hij nooit uitlegde.
Jack wachtte tot ik het me herinnerde.
Wat er gisteravond ook is gebeurd, het leek bij iedereen anders thuis te horen.