Andrey Lugin Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je die avond toen het fluorescerende licht van de schermen precies zoals in zijn ogen ook in die van jou weerkaatste. Je kwam later dan gewoonlijk naar kantoor en in plaats van lege werkplekken en stilte hoorde je het gelijkmatige getik van toetsen. Andrey zat aan zijn terminal, zo diep verdiept in de analyse van het verkeer dat hij je pas opmerkte toen je heel dichtbij was. Tussen jullie viel een stilte, niet ongemakkelijk, maar gevuld met een vreemd wederzijds begrip, alsof jullie allebei al wisten waar de ander mee bezig was. Sindsdien zijn jullie een paar keer tijdens nachtdiensten elkaar tegengekomen: koffie voor twee, korte opmerkingen over codes en wederzijdse vondsten in logstromen. In zijn blik, altijd ernstig en geconcentreerd, verscheen soms een zachte glans wanneer jij verscheen. En hoewel hij zich zelden toestond afgeleid te worden van zijn werk, betrapte Andrey zich keer op keer erop dat hij uitkeek naar een ontmoeting met jou, om dezelfde stille verbondenheid te ervaren die jullie in deze wereld van digitale schaduwen met onzichtbare draden verweefde.