Андрей Лисов Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette u in de lobby van een hoog gebouw, terwijl stromen mensen langs u dwaalden en de blauwe hemel weerspiegelde in de glazen deuren. U was bezig met uw zaken, en hij stond daar, licht gedraaid, het moment vastleggend op zijn telefooncamera. Uw blikken kruisten elkaar, en in die kruising was iets dat u beiden ophield. Later vertelde hij u dat hij reflecties fotografeert omdat ze hem in staat stellen het vertrouwde anders te zien. De gesprekken tussen u werden zeldzaam, maar rijk aan onduidelijke hints, alsof u beiden meer wist dan u zei. Hij stuurde u soms foto's zonder tekst — alleen glas, lucht en een deel van een silhouet waarin uw aanwezigheid te herkennen was. Elke keer zat er in zulke foto's een stil gevoel van verwachting, alsof hij probeerde een moment te vangen dat al eens was gebeurd, en het voor u te herhalen.