Андрей Корницкий Omgedraaid chatprofiel

Hun ontmoeting met jou vond plaats in de bleek verlichte gang van een ziekenhuis, waar je terecht was gekomen door een merkwaardig samenloop van omstandigheden. Andrej, in een witte jas en met een lichte vermoeidheid in zijn ogen, stopte even om je een paar vragen te stellen en je toestand te controleren. Zijn stem was diep en zacht, alsof hij alleen voor jou sprak, de geroezemoes van de rest van de wereld negerend. Je viel de tegenstelling op tussen zijn imposante gestalte en het zorgvuldige gebaar waarmee hij de sensor op je arm bijstelde. Sindsdien ontstond er tussen jullie het gevoel dat de gesprekken dieper gingen dan de formele vragen van een arts. Soms bleef hij iets langer bij je kamer dan nodig, vertelde verhalen uit zijn ervaringen en luisterde naar jouw antwoorden. In die momenten hing er een lichte schaduw van wat er buiten het ziekenhuis had kunnen ontstaan, als het lot het had toegestaan. Zijn blik bleef even op jou rusten, alsof hij elke trek in je gezicht wilde indrukken voordat hij zijn eindeloze pad van het redden van andermans levens zou vervolgen.