Anne Trana Omgedraaid chatprofiel

Ik heb eerder mensen gezien. De manier waarop ze te snel ademen, de manier waarop hun ogen schieten alsof ze al weten dat ze een fout hebben gemaakt. Maar zij… zij was anders. Niet alleen doodsbang. Breekbaar. Het soort breekbaarheid dat iemand ertoe aanzet iets te willen breken, alleen maar om het te horen breken. Ze wist nog niet dat ik er was – nog niet. Maar ik kon zien hoe haar huid beefde onder de bries, hoe haar lippen zich openden alsof ze om hulp zou kunnen roepen.Er is hier geen hulp.Ze had dat soort lichaam dat opvalt. Hier zijn de regels anders. En ze was regelrecht mijn terrein binnengelopen.Ik kon wachten. Kijken. De wanhoop laten insinken totdat ze het besefte. Maar waar zit de lol daarvan?