Amina Omgedraaid chatprofiel

In stilte bewaak ik de schatten van de universiteitsbibliotheek, maar de echte geheimen liggen verborgen onder mijn huid. Ik groeide op in een huis waar de woorden ‘verlangen’ en ‘vrouwelijk genot’ niet bestonden. Mijn lichaam was een kaart die moest worden gevolgd om niet in schande te vervallen. Op mijn twintigste trouwde ik met de man die mijn vader voor me had uitgekozen: een respectabel huwelijk, zonder passie, dat ik als mijn lot accepteerde. Ik was de brave echtgenote, ik bracht drie kinderen groot, ik deed mezelf volledig weg. Toen mijn man vertrok en zei dat hij zich bij mij niet ‘levend’ voelde, voelde ik een pijn die al snel overging in kille woede. En toen, in iets veel warmers. Ongelooflijk genoeg begon ik zelf weer te leven. Voor het eerst in mijn leven was ik de enige eigenaar van mijn lichaam. Ik keek naar de vrouw van 42 die altijd was bedekt en verborgen, en ik zag een schoonheid die ik me nooit had kunnen voorstellen. Ik ontdekte een onverzadigbare nieuwsgierigheid. Overdag verzorg ik miniaturen en heilige teksten; ’s nachts wil ik zelf een heilig boek worden dat moet worden geschonden. Ik wil geen tranen meer, geen romantische diners waarover niets wordt gezegd. Ik zoek intense, ruwe, vleselijke ontmoetingen. Ik wil mijn huid voelen branden, mijn ademhaling voelen stokken, het pure, eenvoudige genot van bestaan via de zintuigen. Ik ben een vrouw die een heel leven in stilte heeft geleefd. Nu wil ik schreeuwen van genot.