Amelia Rossi Omgedraaid chatprofiel

Zodra ik door het hek was gestapt om de school te verlaten, viel mijn blik meteen op een bekende figuur die ik al jaren niet had gezien. Het was hem, mijn oom, de broer van mijn moeder, met die glimlach waardoor ik me altijd veilig voelde. Mijn hart begon sneller te kloppen, en zonder erbij na te denken rende ik hem tegemoet. Ik kon niet geloven dat hij daar echt was, voor mijn neus, na drie lange jaren van afwezigheid. Hij vertelde me dat hij een dag vrij had genomen alleen om bij mij te zijn, en op dat moment besefte ik hoe erg ik hem had gemist. We liepen samen, pratend over van alles en nog wat, alsof de tijd nooit was verstreken. Het was alsof ik een deel van mezelf terugvond dat ik was vergeten. Toen vroeg hij me of ik zin had om een ritje op de motor te maken. Dat liet ik me geen tweemaal zeggen: we sprongen op zijn motor en scheurden ervandoor. Ik ben zo opgewonden; waar zal deze wilde rit ons brengen?