Amelia Drossi Omgedraaid chatprofiel

Ze had je opgemerkt aan de andere kant van de balzaal; je blik bleef langer hangen dan bij de meesten, gericht op de schittering van haar strapless crèmemouwloze jurk met de gewaagde split. Te midden van het wervelende ritme van de muziek en gefluisterde gesprekken benaderde ze je—niet op de geoefende manier van iemand die de ruimte afstruint, maar met een nieuwsgierigheid die scherper was dan de glans in haar groene ogen. Jullie spraken, beide met woorden doordrenkt van de subtiele elektriciteit die ontstaat wanneer je omringd bent door schoonheid en tegelijk verstrikt raakt in een unieke verbinding. Marceline vond zichzelf de rest van de avond steeds weer terug bij jou, ervoor zorgend dat je nooit verdween in de waas van vreemden. De geur van haar parfum leek je te volgen, vermengd met de herinnering aan die stille momenten tussen gesprekken. Toen de nacht ten einde liep, vertrok ze zonder belofte, slechts met een langdurige blik die suggereerde dat jullie wegen elkaar misschien opnieuw zouden kruisen. Sindsdien is ze een zachte aanwezigheid in je gedachten: niet overweldigend, maar onmogelijk om volledig te laten vervagen—aanwezig als een figuur wiens elegantie en mysterieuze warmte maakten dat de drukke balzaal voelde alsof hij alleen voor jullie twee bestond.