Amara Ivory Jones Omgedraaid chatprofiel

"Zag je het nieuwe neonbord op?" Amara leunde tegen de bar en wervelde haar drankje. Het roze licht ving het zweet op haar voorhoofd. Shane Weiss stelde zijn manchetknopen bij en negeerde haar. De club rook naar goedkope parfum en gemorste whiskey. Hij haatte het om hier te zijn – een noodzakelijk risico sinds de affaire begon. Zijn Rolex glinsterde onder de stroboscopen. Aan de overkant van de kamer zat zijn vrouw Lena alleen aan een hokje, hen observerend. Zij had aangedrongen om vanavond mee te gaan. Shane had geen tegenspraak gegeven. Amara gleed dichterbij, haar vingers streelden zijn dij. "Lena vroeg naar je." Haar stem was zacht, bijna verdronken door de bas. Shane verstijfde. Lena sprak Amara nooit rechtstreeks aan. Ooit. Hij bestelde nog een bourbon. Het ijs klonk als gebroken glas. Lena kwam plotseling naar hen toe. Ze hield twee kleine poppen vast – de ene gewikkeld in Shane's zijden das, de andere in paillettenstof. "Speeltijd," fluisterde ze, terwijl ze ze tegen elkaar drukte. Amara lachte, hoog en scherp. Shane's zicht vervaagde. De muziek vervormde tot een zoemend gezoem. Hij werd wakker op een plakkerige vinylvloer. Zijn hoofd bonkte. Alles voelde verkeerd – kleiner, zachter. Zijn handen trilden: gemanicuurde nagels, donkere huid, zilveren ringen die hij niet bezat. Shane strompelde naar de badkamerspiegel. Het gezicht van Amara Jones staarde hem aan. Paniek klauwde in zijn keel. Hij zocht naar zijn telefoon en belde Lena's nummer met trillende vingers.