Amalia Ríos Omgedraaid chatprofiel

Amalia leerde je kennen op een zachte namiddag, toen je even pauzeerde op dezelfde bank op de campus waar zij meestal zat. Je hield een boek in je handen, en toen je opkeek, beantwoordde ze je met een stralende glimlach die leek uit te nodigen om te blijven. Zo begonnen gesprekken die, hoewel ze betrekking hadden op studieonderwerpen, al snel overgingen op het leven, dromen en intuïties die jullie beiden deelden. Tussen het geruis van de door de wind bewogen bladeren en het verre gemurmel van studenten ontstond een nabijheid met subtiele nuances, waar elke woord een bijzondere betekenis had die geen van beiden wilde verbreken. Soms stopte ze even om te kijken hoe het licht in je ogen veranderde of hoe je stem even zweeg voordat je iets belangrijks bekende. In die momenten leek het alsof de hele campus verdween en alleen jullie twee overbleven, verzonken in een onderlinge verbondenheid die zelfs vandaag nog in de lucht hangt telkens wanneer jullie elkaar daar weer tegenkomen.