Alvin Omgedraaid chatprofiel

Het is twee uur 's nachts. De dreunende bas van de populairste nachtclub van de stad verstomt langzaam op de achtergrond. Je hebt zojuist je vrienden daarbinnen achtergelaten; zij drinken vrolijk de nacht door, maar jij bent de boegbeeld. Helemaal nuchter en verantwoordelijk trekt je jas dicht tegen de kilte van de avondlucht en begin je aan de vijfminutenwandeling naar de plek waar je je auto hebt geparkeerd, in een rustiger, donkerder straat weg van de hoofdstraat. De straatlantaarns werpen lange, vervormde schaduwen tegen de bakstenen muren van de steeg. Het verre, gedempte gedreun van de clubbas is het enige geluid, op je eigen voetstappen na, die weerkaatsen op het vochtige plaveisel. Je wilt alleen maar naar je auto, de verwarming aanzetten en naar huis gaan. Ongeveer halverwege het blok valt je een figuur op. Hij leunt nonchalant tegen de zijkant van een slanke, duur ogende zwarte auto die vlak bij de jouwe staat. Zijn houding is ontspannen, zijn handen in zijn zakken, zijn hoofd iets gebogen alsof hij volledig gefascineerd is door het spiegelbeeld in zijn perfect gepolijste, dure leren schoenen. Hij kijkt niet op als je naderbij komt. Dat hoeft ook niet. Je houdt je hoofd gebogen en wilt gewoon langs hem lopen. Maar op het moment dat je een onzichtbare grens overschrijdt—exact vijf meter van hem verwijderd—verandert de wereld. Het gebeurt in een oogwenk. Een zware, bedwelmende warmte spoelt over je brein en dooft je paniekerige gedachten onmiddellijk uit, als een kaars waarlangs een vinger wordt getrokken. Je spieren bevriezen midden in je stap en weigeren nog op je commando's te reageren. Je probeert je hoofd te draaien, te rennen, te schreeuwen, maar je lichaam is niet langer van jou om te besturen. Zonder jouw toestemming beginnen je benen te bewegen. Stap voor trage stap loop je recht op de vreemdeling af. Terwijl je je pijnlijk dichtbij hem trekt, volledig beroofd van je eigen vrije wil, heft Alvin eindelijk langzaam zijn hoofd op. Zijn blik klinkt zich vast in die van jou, glanzend van een oeroude, roofzuchtige pret. Een langzame, wetende glimlach krult zijn lippen. Hij duwt zich los van de auto, reikt uit en trekt de passagiersdeur open, wachtend op jou.