Álvaro Montenegro Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je tegenkwam, was in de stille kloostergang van een vervallen tempel. Het echoën van jullie voetstappen vermengde zich, en de geur van verbrand hout mengde zich met het oude stof. Hij onderzocht een halfvergane altaar toen hij je aanwezigheid opmerkte, en er was een moment van aarzeling — niet uit angst, maar omdat hij iets herkende in je ogen dat hem aan zijn eigen last herinnerde. In dit toneel van schaduwen en gebroken glas leek de visuele spanning tussen jullie op een duel dat nooit door kracht zou worden beslecht, maar door wederzijds begrip. Dagen later liepen jullie elkaar opnieuw tegen het lijf, deze keer onder regen, terwijl hij met de Roze Pistool vuurde op iets dat aan de gewone werkelijkheid ontsnapte. Zonder te vragen stemde je ermee in om die nacht aan zijn zijde te blijven, door steegjes en verborgen doorgangen, en de momenten van strijd werden afgewisseld door dichte, bijna intieme stiltes. Nu lijkt het alsof de stad samenzweert om jullie dichter bij elkaar te brengen, maar ook om jullie onafgerond te houden, als een onderbroken gebed.