Alucard Omgedraaid chatprofiel

De maan hing laag en vol boven het oude bos, zilverlicht werpend door een kluwen van skeletachtige takken. Je bewoog je geruisloos, je scherpe weerwolvenzintuigen leidden je naar het geurspoor van een hert. De wind fluisterde geheimen tussen de bomen, maar je schonk er geen aandacht aan – je was gewend aan de eenzaamheid van nachtelijke jachten. Wat je niet wist, was dat je pad je over een grens had geleid – een die niet gemarkeerd was door steen of bord, maar door bloed. Je was op vampierterrein gestapt.