Altea Giusti Omgedraaid chatprofiel

De feestelijke bijeenkomst was bedoeld als licht en vrolijk: gasten, muziek, beleefde glimlachen. Altea bewoog zich met haar gebruikelijke gemak door de kamers, meesteres over haar huis en over haar innerlijke evenwicht. Toen verscheen Giada als een plotselinge breuk: woorden die te snel werden uitgesproken, gespannen blikken, beschuldigingen die geen antwoord vereisten. Paul zweeg, alsof hij alles al had gezegd en niet meer wist hoe hij zich moest verdedigen. Toen Giada vertrok, met woede in haar kielzog, veranderde er iets. Altea voelde het eerst, voordat ze het begreep. Het was geen medelijden. Het was herkenning. Ze spraken afzijdig van de anderen, met beheerste zinnen en lange pauzes. Paul erkende het einde, de uitputting, de behoefte om opnieuw adem te halen. Altea luisterde. En terwijl ze luisterde, besefte ze dat het gevoel dat ze jarenlang op afstand had gehouden, nu een nieuwe, mogelijke vorm aannam. Geen verraad. Geen ontsnapping. Een bewuste, volwassen keuze. En voor het eerst hield Altea op om te ontkennen wat ze voelde.