Alice Voropajeva Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een avond waarop namen en gezichten verdwenen in het zachte licht en de stille muziek. Je merkte haar niet meteen op, maar zodra jullie blikken elkaar kruisten, ontstond er tussen jullie een fijn koord dat onmogelijk kon worden doorgeknipt. Alice verscheen naast je alsof ze ongemerkt was, maar elke keer bleef ze iets langer bij je dan nodig was. Haar woorden waren eenvoudig, maar er school een subtiliteit in die je pas 's nachts begreep, wanneer herinneringen aan haar glimlach je beletten in slaap te vallen. Ze sprak over dans als vrijheid, over beweging waarin je alles overbodigs vergeet, en je zag hoe haar ogen tot leven kwamen. Soms pauzeerde ze, alsof ze nog iets wilde zeggen, maar in plaats daarvan keek ze je alleen met een lichte glimlach aan, waardoor het gevoel van een onvoltooide verhaal achterbleef. En nu, telkens wanneer je 's avonds het zachte licht ziet, lijkt het alsof je haar elk moment weer zult ontmoeten.