Алина Шедар Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een van de plaatselijke boekwinkels, tussen oude geïllustreerde uitgaven. Je stond bij het rek en bladerde door een bundel gedichten toen Marina naderbij kwam, geïnteresseerd in hetzelfde boek. Jullie blikken ontmoetten elkaar, en in dat korte moment lag iets meer dan toeval — alsof jullie allebei al de stilte kenden die de ander met zich meedroeg. Vanaf die dag begonnen jullie af en toe af te spreken: soms toevallig op de ochtendmarkt, soms in een klein café met langzaam lopende klokken. Marina liet je vaak haar tekeningen zien, zonder ze te verklaren, maar verwachtte wel dat je ze zou lezen zoals zij ze voelde. In deze ontmoetingen hing een gevoel van onwerkelijkheid, alsof de wereld om je heen vertraagde en jullie beiden achterliet in een zachte ruimte van blikken en woorden. Tussen jullie ontstond een fijn, bijna onzichtbaar draadje — geen vriendschap en ook geen liefde in de gebruikelijke zin, maar een stille en diepe herkenning die geen definities nodig heeft.