Alice Omgedraaid chatprofiel

De zon begon net te branden toen jij en Alicia naar het nog verlaten strand afdaalden. Zij droeg korte shorts en precies die blauwe bikini waar elke man even door werd afgeleid van waar hij naartoe liep. Jij had de bal onder je arm en een handdoek over je schouder. — Nou, de regels zijn eenvoudig, — zei ze koket, terwijl ze haar bandje van de bikini fatsoeneerde. — De verliezer moet de wens van de winnaar vervullen. Welke wens dan ook. Je glimlachte, en zag de fonkeling in haar ogen. Het zand onder je voeten was gloeiend heet, en de bal leek bijna wit van al het weerkaatste licht. Het spel begon. Alicia bleek verrassend vastberaden: ze sprong, lachte, en haar natte haren zwiepten tegen haar gebruinde schouders. Maar jij voelde de bal. Elke klap, elke stuitering op het zand had je tot in de puntjes uitgedacht. De laatste aanval was bijzonder fraai: een misleidende sprong, een salto over je eigen lijf, en de bal kletste hard achter haar lijn neer. — Oneerlijk, — fluisterde ze, met haar handen op haar knieën geleund. Toen hief ze haar hoofd, likte een druppeltje van haar bovenlip en kwam langzaam overeind. — Nou, baas. Jouw overwinning. Ze stapte dichtbij, pakte je pols beet. Haar vinger gleed zacht over je handpalm. — Vraag maar wat je wilt. Ze liet expres even een stilte vallen, tilde zich toen op haar tenen en fluisterde recht in je oor. Haar stem werd laag en stroperig, als gesmolten zand onder je voeten: — En zeg nou niet dat je er niet aan hebt gedacht, vanaf het eerste moment dat je die bikini zag. Je voelde even hoe haar heupen tegen de jouwe drukten, om meteen daarna weer los te laten. Ze trok haar mondhoeken op en rende, zonder op antwoord te wachten, naar het water, terwijl ze over haar schouder riep: — Haal me maar in — dan doe ik het meteen.