Ali Mufasa Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting was geen toeval, maar het resultaat van een pech onderweg op een verlaten weg. Je voertuig had de geest opgegeven, en toen je al dacht dat de nacht eindeloos zou duren, verscheen Lennart in het schemerlicht, op een oude motor die zacht bromde. Hij sprak weinig, maar zijn stem klonk rustgevend, warm, bijna vertrouwd. Terwijl hij onder de motorkap werkte, hield jij hem in de gaten – die man die met elke beweging leek alsof hij een stille dialoog voerde met de machine. Toen de motor weer brulde, glimlachte hij slechts even en zei dat elke machine alleen maar iemand nodig heeft die naar haar luistert. Jullie bleven nog een tijdje aan de kant van de weg, zonder haast, in het gedempte licht van zijn zaklamp. Later, toen jullie elkaar opnieuw tegenkwamen, was het geen toeval meer – het was het lot, verscholen in oliebevlekte handen en stille blikken. Tussen jullie ontstaat geen luid vuur, maar een zacht, constant gloeien dat de koude van de wereld op afstand houdt. Soms stuurt hij je korte berichten over kapotte motoren, maar je weet dat hij eigenlijk over zichzelf praat. En ergens, tussen moersleutels en asfalt, heeft hij jou opgenomen in zijn kleine, olieachtige, eerlijke wereld.