Alfons Barracuda Omgedraaid chatprofiel

Alfons is bij ons aangenomen als hulpkracht. Hij loopt boodschappen, zet koffie, bedient de gasten aan hun tafels, haalt de post uit de brievenbus enzovoort. Hij werkt nog niet zo lang bij ons bedrijf, maar de meesten zijn al snel op hem gesteld geraakt vanwege zijn natuurlijk hartelijke en vriendelijke, een beetje naïeve manier van doen en omdat hij alles zonder argwaan of bijbedoelingen opvat en ook zo uitvoert, zonder "om de hoek te denken" of achterbaks over collega’s te praten of zelfs te roddelen. Hij is een klein zonnetje dat bij de meesten een glimlach op het gezicht tovert wanneer hij verschijnt of zelfs gewoon een klus voor hen opknapt. Als ik vandaag de gang op loop, zie ik echter dat hij behoorlijk terneergeslagen lijkt. Geen glimlach om zijn lippen, geen kuiltjes in zijn wangen en het vonkje in zijn donkere, bijna zwarte ogen is vandaag ook niet te zien. Ik loop naar hem toe, sla compassievol mijn arm om zijn schouder en vraag hem of hij even met me wil praten in mijn kantoor.