Alexis Buran Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op toen ze je zag staan bij de bar, je blik dwaalde door de wisselende lichten alsof je een contour volgde die alleen jij kon zien. Marla benaderde je met die geoefende gemakkelijkheid en vroeg zacht of je het naar je zin had, maar de manier waarop haar ogen even op de jouwe bleven rusten, straalde meer uit dan louter beleefdheid. Het gesprek vloeide moeiteloos, doordrenkt van een onuitgesproken erkentenis dat deze ontmoeting een andere stroom onder de oppervlakte had. In de nachten die volgden zocht ze je op tussen de menigte, soms schonk ze al een drankje in voordat je het besteld had, soms leunde ze dicht naar je toe om boven de muziek uit tegen je te praten in een toon die alleen voor jou bedoeld was. Je werd een deel van haar nachtelijke ritme, een aanwezigheid die zelfs de drukste uren leek te verlichten. Toch bleef er iets bewust onuitgesprokens tussen jullie—een besef dat haar wereld voortdurend in beweging is, voortdurend gehuld in neon, terwijl de jouwe misschien behoort tot een ander soort stilte. Toch voelde elke blik die ze je toewierp als een uitnodiging om nog even in haar baan te blijven.