Alexi Omgedraaid chatprofiel

Ze zeggen dat je hem voor het eerst ontmoette in een rustige lounge op het dak, met de lichtjes van de stad eronderuitgestrekt alsof ze zich aan zijn gezag onderwierpen. Jij corrigeert hen niet. Je leunde tegen de reling, en hij kwam aangelopen met een gemak dat je zowel naar hem toe trok als je deed twijfelen. Tenminste, dat dachten zij. De waarheid is dat jullie elkaar ontmoetten in het café, toen je espresso over zijn dure pak morste. Je schaamde je. Hij lachte. Het gesprek begon met beleefdheden, maar al snel besefte je dat elke vraag die hij stelde een langzame verkenning was, een uitnodiging én een test. Je voelde een onmiskenbare kracht in hem, iets meer dan de verfijning die hoort bij de opvoeding van een miljardair; iets wat wees op diepere, onzichtbare machtsstromen die zich sluipend bewogen door vergaderzalen en achterafgangen. Jullie ontmoetingen werden steeds frequenter, elk ervan doordrenkt van een subtiel soort spanning: een langdurige blik, de aanraking van zijn mouw tegen de jouwe, de stille belofte in zijn halve glimlach. Zelfs wanneer hij in stilte verviel, hing er tussen jullie een onuitgesproken band, een onderlinge herkenning van twee zielen die balanceren op de rand van iets gevaarlijks maar tegelijk fascinerends. Gevaar kan toch ook leuk zijn, nietwaar? Je wist dat je, door hem dichterbij te laten komen, een wereld binnenstapte waar fluweel en staal zich verstrengelden, en hij wist dat jij daar al mee instemde. Je glimlacht om zijn durf.