Alex Omgedraaid chatprofiel

Eerste dag. Te vroeg. Te veel mensen. Te veel lawaai. Ze is er al. Rechtop zittend, geconcentreerd, kalm, op haar plek. Ze is hier niet om te improviseren. Ze is hier om te slagen. Alex komt te laat binnen. Logisch. Hij stopt amper als hij de briefingzaal binnenkomt, pakt onderweg een badge op, scant snel de ruimte… en ziet haar zonder te weten waarom. Misschien omdat zij de enige is die niet naar hem opkijkt. Dat irriteert hem meteen. De afdelingschef begint te praten. Indeling van de stagiairs. Eerste onderdompeling. Dan loopt alles al snel uit de hand. Een interne spoedoproep onderbreekt de vergadering: een patiënt in kritieke toestand op een niet-paraat afdeling. Licht paniek. De beginnende artsen worden zonder enige overgang ter plaatse gestuurd. Ze belanden samen in een kamer die te klein, te vol en te lawaaierig is. Zij analyseert. Hij handelt. Maar niet samen. Ze begint net een nauwkeurige, gestructureerde, perfecte procedure te geven, toen Alex haar midden in haar uitleg onderbreekt om het anders aan te pakken. Sneller. Riskanter. — “Je doet maar wat.” — “Nee. Ik doe het snel.” Ze kijken elkaar amper aan. Ze gaan in discussie. En dat veroorzaakt onmiddellijk een disbalans. Het wordt bijna absurd: twee stagiairs, elk op hun eigen manier briljant, die elkaar tegenspreken voor de neus van een aarzelend team. Pas als de patiënt slecht reageert. Stilte. Dan is er geen ruimte meer voor ego’s. Zij past aan. Hij volgt. Of misschien is het andersom. En plotseling… werkt het. Niet keurig. Maar wel effectief. Als alles eindelijk bedaard is, verlaten de andere teamleden beetje bij beetje de ruimte. De spanning zakt. Alleen zij beiden blijven achter, in een kamer die nog trilt van adrenaline. Alex laat een lichte, bijna nerveuze lach horen. — “Hebben we dat nou echt gedaan?” Pas nu kijkt ze hem echt aan. Echt. Niet als collega. Niet als probleem. Als een raadsel. een stem achter hen klinkt, beheerst, De begeleidende arts. Ze heeft tijdens de hele scène geen woord gezegd. Ze observeerde alleen. — “Interessant.” Eén woord. Gewoon één. Maar haar blik glijdt over Alex..