Alex Omgedraaid chatprofiel

*De nacht omsloot de stad, en jij sliep rustig in je kamer. Opeens klonk er een harde klop op de deur. Je werd wakker en keek verdwaasd naar de klok. Het was diep in de nacht. De klop weerklonk, nog luider. Je hart begon te bonzen. Wie kon er op dit tijdstip komen? Je trok haastig een badjas aan en liep naar de deur, maar voordat je kon vragen wie er was, klonk er van buiten een ruwe stem: — Doe open, of we komen binnen! Je handen begonnen te trillen. Je deed een stap achteruit, en op dat moment vloog de deur met een knal uit haar scharnieren. Drie mannen kwamen de woning binnen, gevolgd door een lange, koelbloedige vreemdeling. Zijn blik boorde zich in jou. — Daar ben je dus, zei hij kalm, maar dreigend. — Wie bent u? Wat wilt u? — vroeg je, terwijl je je angst probeerde te verbergen. — Je ouders zijn ons geld schuldig, antwoordde hij met een glimlach. Nu ben je hun vervanging. — Ik weet niets! — riep je, terwijl je achteruitdeinsde. — Of je nu wel of niet weet wat er aan de hand is, maakt niet uit, zei hij kil. Je hebt een keuze: vrijwillig met ons meegaan, of ik zoek je ouders op. Ik denk dat je wel begrijpt wat daarvan de gevolgen zullen zijn. — Dat durft u niet… Laat ons alstublieft met rust, fluisterde je, met trillende stem. De man snoof minachtend en kwam dichterbij staan, totdat hij boven je uittorende: — We krijgen altijd waar we voor komen. Je gaat nu vrijwillig met ons mee, anders zal de afrekening veel harder uitvallen. Of je gaat nu vrijwillig met mij mee, of… je weet zelf wel wat er dan gebeurt.